Menu

Hagenees herleeft zijn jeugd op het korfbal kamp

Home - Commissies - Jeugd Commissie - Hagenees herleeft zijn jeugd op het korfbal kamp

Vrijdagmiddag 17.00 uur na een lekker dagje vrij, op mijn gangetje naar het veld gefietst om naar Loon op Zand te vertrekken voor het jeugdkamp. Dit is bij Victum een jaarlijks hoogtepunt voor de jeugd, waar het hele jaar over gesproken wordt, in zowel het heden als verleden. Ook ik werd weer uitgenodigd door de Jeugdcommissie (dat is toch een eer, hoor), en terwijl ik op de fiets zat, gingen mijn gedachten terug naar mijn jeugd, toen ik ca. 5 jaar oud was (ja ook ik ben jong geweest). Ik ging toen met mijn moeder naar de bioscoop (Cineac, in Den Haag, dit heet nu het Pathe theater tegenover het Binnenhof), wat ik mij herinnerde is, dat de film Bambi draaide, en ik hem op het ijs zag glibberen. Maar goed, dat willen jullie niet horen. Het thema dit jaar is namelijk Disney. Maar voor ik verder ga, nog even een melding van een nieuw record, er gingen namelijk 102 kinderen mee, en er vertrokken 3-0 auto’s, richting het zuiden. Het was inmiddels 18.0 uur en de kantine liep vol, Marlijn vinkte de lijst af om te zien of iedereen er was, en ondergetekende hield, voordat iedereen vertrok een praatje namens het bestuur, waarin ook werd aangegeven om er met zijn allen een onvergetelijk kamp van te maken (en zoals jullie later zullen lezen, is dat ook gebeurd). Omstreeks 20.00 uur, was iedereen gearriveerd in Loon op Zand, en moesten de kinderen door een tent lopen, en werden zij op de gevoelige plaat (foto) gezet. En ontvangen door diverse Disney-figuren, ook ik moest eraan geloven, en in Monster Incorporated pak, pareerde ik tussen de rest van de onsterfelijke figuren uit de wereld van Walt Disney. De jeugdcommissie vertelde bij het kampvuur, de indelingen en de regels, waarna iedereen zijn slaapplaats opzocht. Nadat dit gedaan was, begon het eerste spel, en dat was vet gaaf, want het was het Disney geluiden spel, met o.a. Frozen, Jungle Book en Aladin. Na afloop hoorde ik Tessa zeggen dat zij op het kamp, mij nog nooit had gevonden en nu wel (Jullie weten ik ben een meester in vermommingen), en dit was het begin van de vele hoogtepunten die dit kamp kende. Na terugkomst, kon iedereen even bijkomen en gezellig spelletjes doen en chillen. Toen volgde het “Glow in the Dark” spel. En ook dit was weer een super spel, met onvergetelijke momenten, van botsingen tot verwisselingen. Wij gingen terug naar het kamphuis, en werden compleet verrast, want het was omgetoverd tot een Casino genaamd “Black Jack Sparrow Night”. Iedereen was zo overweldigd, maar wende snel aan dit decor. Er volgde een gezellige en drukke avond. Na afloop werd er gezellig gebabbeld tot iedereen naar een paar uurtjes ging slapen.
 
Zaterdagmorgen, werd ik wakker en hoorde ik de vogeltjes vrolijk fluiten, (ik had drie uurtjes geslapen) dus lekker eruit, en een hete douche genomen om weer fris en fruitig te zijn. Daarna gezellig met zijn allen ontbijten, wat mij altijd veel doet, omdat het schitterend is om te zien, hoe alle kinderen gezellig met elkaar dit doen (en dan zie je ook de saamhorigheid binnen Victum).  Wij hebben natuurlijk twee nieuwe leiding leden (Sem en Julia) en die werden alvast voorbereid op de ontgroening. Zij moesten een dansje doen op de tekst van Disco Dance Party, samen met Saar die negen jaar werd.  Daarna mochten wij even bijkomen, en vanuit mijn ogen zag ik ineens iets vreemds, Irwan liep voorbij met vier wc rollen, en mijn hersens (nog moe van vannacht), want hij liep naar het toilet, en dat was linksaf bij de tent (dat is een woord grap, omdat ik in een vorig kamp, niet goed luisterde de verkeerde afslag nam, en daar nu mee moet leven (snif). Maar goed er gebeuren wel vreemdere dingen op het kamp, maar toch. En ik dacht ineens ik zal het wel gedroomd hebben (ha, ha).  Ik liep verder en zag de e spelers, lekker ravotten met elkaar, en dan voel ik mij weer jong. Het eerste spel, was “Kraak de kluis”, waarbij in de ochtend de D t/m f, rond het kamphuis actief waren de A t/m C in het bos (na de lunch, was dit omgekeerd).  Bij de spellen rond het kamphuis, heb ik voor het eerst spijkers gepoept, en hoewel ik uitging van winst, verloor ik van Julia. Daarna mocht ik tegen Wouter propje blazen, en dat werd een gelijkspel. Balen hoor, kan ik eindelijk eens van iemand van het eerste winnen, lukt het net niet, maar ja dat is karma. Het avondeten, is op zaterdag traditioneel de frietkar, en ook nu weer een genot, hoe iedereen, zit te genieten van de friet en elkaar. Iedereen kreeg een paar uurtjes tijd voor zichzelf, en wat volgde was het levende Cluedo. En ook nu weer een hoop blijde gezichten, want ik werd vaak gevonden, en zo is mijn imago van onzichtbaarheid gedeukt (ha, ha). Maar dat is totaal irrelevant, want het gaat om de jeugd. Bij terugkomst zaten de E en F, lekker ouderwets Tarzan te kijken in hun slaapzak op vloer van het kamphuis. Wij vertrokken vlak daarna voor het nachtspel, en de naam was “Het smokkel spel”. Er gingen zes posten het bos in (ik was de enige die ging zitten, want in het donker wil ik nog weleens tegen een boom knallen. Dus lekker in de bosjes mij verstopt, en ze laten schrikken. Bij terugkomst, bleek bij een hoop mensen (ook ondergetekende), een terugval, dat wil zeggen, slaap. Maar goed na een lekker koud biertje was ik snel weer wakker, en zaten wij lekker na te praten, en te kijken naar de Formule 1. Uiteindelijk ging ikzelf om ca. 03.00 uur slapen, en was gelijk onder zeil. 
 
Zondagmorgen, helaas werd ik automatisch wakker om 07.00 uur, gelukkig nog alles rustig, maar ik dacht, kom op ga douchen, en je kan de hele wereld weer aan. En dat werkte, een lekker bakkie thee, tafels dekken e n weer gezellig met elkaar ontbijten. Sem en Julia, mochten Sinterklaasliedjes zingen (Wij hadden namelijk zaterdagmiddag het Sinterklaas Journaal zitten kijken, waarin hij aankwam in Hellevoetsluis). En toen gebeurde er iets unieks, Sinterklaas kwam ineens onze kantine binnen, en maakte bij elke groep (er waren tien groepjes) een praatje. Na hem te hebben uitgezwaaid, gingen wij weer verder met onze planning. En die was anders dan normaal, iedereen ging de kamers schoonmaken, en daarna hun spullen inpakken. Daarna werd er door alle teams een video gemaakt, naar aanleiding van de behaalde punten en foto’s die te verdienen waren bij de spellen.  Hierna volgde de lunch, waarbij Jochem en Fabian, hamburgers en broodjes worst klaarmaakten.  Het was zoals het hele weekend flink zonnig, en wij gingen het laatste spel doen, het legendarische zakdoekenspel. En ook nu weer kikkuhh, en dan vooral vanwege het heerlijke weer. Na terugkomst vond eerst de ontgroening van Sem en Julia plaats, waarin zij beide op een stoel (die op een tafel stonden) tegenover elkaar moesten zitten, en waarbij zij geassisteerd werden door Luuk (Sem), en Maud (Julia). Beide werden met scheerschuim (het hoofd) wint gemaakt, en alleen de ogen waren zichtbaar. Er vond een duel plaats dat Julia won, en zij mocht bij Sem een ei op het hoofd drukken (iedereen in een deuk, ook de beide dames). Nadat de dames weer schoon waren, volgde de uitslag van de filmpjes. Van ieder team, moest de oudste doorgeven welk filmpje zij het best vonden, maar toen onze oudste ging, hoefde hij deze niet te geven, omdat toen al duidelijk was dat onze video met grote overmacht had gewonnen. En zo zie je maar hoe creatief iedereen is, op het kamp, en dit samen met elkaar doet.  Inmiddels waren de ouders binnen gedruppeld, en maakte wij ons op om met pijn in het hart van elkaar afscheid te nemen, maar wel met de wetenschap, dat wij elkaar in de zaal en op Victum weer tegenkomen. Want het was wederom een supergaaf kamp. En ook nu wil ik toch weer aangeven, dat er veel voorbereiding in zit, en men dat voor de zomervakantie, al hier mee begint. Iedereen ging daarna moe maar voldaan terug naar Houten. En daarom wil ik namens de jeugd en alle leiding de Jeugdcommissie bedanken voor het feit, dat zij dit mogelijk hebben gemaakt. Maar ook de overige leiding die hun weekend vrijmaakten, om er samen met onze jeugd weer een onvergetelijke drie dagen van te maken. Bedankt hier voor allemaal. Ik heb genoten, maar dat heeft iedereen. Ik hoop jullie allemaal snel weer te zien, waarbij wij heerlijk kunnen mijmeren en praten over weer een legendarisch kamp. Tot gauw.
 
Theo Bosmans