Vrije jongen beland op jeugdkamp en beleeft spannende avonturen

Vanmorgen werd ik wakker na een gezonde nachtrust, en dacht ik een haan te horen (een voorteken bleek later) die het ochtend gloren aankondigde maar dat bleek een merel te zijn. Het maakte niet echt uit want vandaag moest ik om 17.00 uur in een sportkantine aanwezig zijn. Op de afgesproken tijd kwam ik daar aan, maar was alles donker. Ik wilde mij omdraaien om weg te gaan toen ik ineens een dakpan op mijn hoofd kreeg. Na een tijdje kwam ik bij en bleek ik ineens in de ambiance van een kantine vol kinderen stond. Het bleek het hoogtepunt van de vereniging  te zijn met een record aantal kinderen van 92 stuks. Wij vertrokken om 18.30 uur naar Loon op Zand, daar heen, was de weg vol hobbels, allereerst een ongeluk waardoor de weg was afgesloten, daarna een auto van Victum met een lekke band. En verscheidene pechgevallen onderweg gezien, en dat op een vrijdagavond. Ik zat in een auto met 3 bevallige A1 dames, en die waren opvallend rustig, en daar raakte ik door een beetje van slag (ha,ha). Daar aangekomen moest iedereen eerst door tent om schoon gemaakt te worden met water en stoffers voordat hij het terrein mocht betreden. Na te zijn verwelkomt door de boer (Niels) en boerin (Tessa) en er door hun werd uitgelegd wat er aan de hand was. Het bleek dat er een variant van de gekke kolderieke pest uitgebroken was. Nadat wij ons hadden geinstalleerd en alles hadden laten bezinken gingen wij aan de slag.  En dat was dat er via de veemarkt (KOEHANDEL) 6 koeien te verkopen zonder dat deze door de koeienpest  zouden worden aangepast. En dat was best moeilijk omdat ook nog eens het licht uitgevallen was, maar het lukte na veel moeite. Moe maar voldaan gingen wij lekker ontspannen. Tot er ineens een alarmbelletje kwam dat er een WOLF IN SCHAAPSKLEREN rond liep die moest worden gevonden voordat er meer schade zou zijn. Dit was nog moeilijker maar uiteindelijk losten wij dit probleem perfect op. Ik wilde toen eigenlijk gaan genieten van mijn nachtrust. Tot dat ik ineens werd benaderd door een paar mensen uit de jeugd, en die vroegen of ik mee wilde doen met een spelletje genaamd ezelen. Ik had daar nog nooit van gehoord, maar men leerde het mij snel. Ik snapte het eerst niet, maar toen ging het lopen, het is een spel in hoog tempo met veel spanning en er waren er een paar behoorlijk gefrustreerd (ha,ha), want ik speelde super (beginnersgeluk?). Ik keek op de klok en toen bleek het inmiddels 03.30 uur te zijn vroeg in de zaterdagmorgen.
 
Een paar uur later (2) opstaan, en een heerlijk boerenontbijt gevold door een zen momentje. Maar zoals het in de boerenwereld gaat moest er weer gewerkt worden om het bedrijf runnende te houden en daarvoor zijn er 2 mensen nodig. En moest de zoon op zoek naar een boerin (BOER ZOEKT VROUW). En dat was niet makkelijk omdat hij nogal veeleisend was. Het gevolg was dat er naar een SPELT IN DE HOOIBERG gezocht moest worden, omdat hij nogal veeleisend was, uiteindelijk was de laatste kandidate de kers op de taart, en kon ik genieten van mijn lunch. Na de lunch was er het boerderij dieren spel (in het westen van het land ook wel LEVEND STRATEGO genaamd), waarin er gezocht moest worden naar 5 magische vlaggen die de dieren zouden beschermen tegen allerlei ziektes. Er werd door boeren uit het noorden en zuiden hard om gestreden om deze te pakken te krijgen. Na een tijdje bleek de eindstand 4 -2 voor de boeren uit het zuiden. Iedereen was zo uitgeblust door deze strijd dat er een rustpauze werd ingelast. En door beide kampen de maag werd gevuld. Koud mijn eten naar binnen gewerkt, of er kwam een bericht binnen dat er dieren waren ontsnapt (DIEREN GELUIDEN SPEL) en die moesten worden gevangen. Dus hopla wij gingen weer aan de slag om de dieren terug op de boerderij te krijgen. En dat was in het donker niet makkelijk, maar slim als wij zijn lukte dat wel. Terug op de boerderij lekker een filmpje kijken (101 dalmatiers) waar wij heel erg om moesten lachen. Ik wilde toen even gaan lezen, maar werd direct door een aantal spelers (Joachim, Josephine, Wenzel en Julia benaderd om weer te gaan ezelen. Was lekker bezig toen er een groot alarm klonk er was een ramp gebeurd, de pest was uitgebroken, maar het bleek een gevaarlijke variant te zijn, die dodelijk was voor mensen en voor dieren slechts schadelijk. Wij werden rap bijgepraat en gingen met een aantal teams aan de slag (SPOOKSPEL). Wat bleek nu, mijn team vertrok mooi op tijd maar door een miscommunicatie en verkeerd te zijn gefocust raakten wij van ons pad af waardoor er grote ongerustheid ontstond (echt waar hoor, ha, ha). Uiteindelijk kwamen wij weer terug op ons juiste spoort, en wat wij onder weg meemaakten maakte op ons een grote indruk. Maar door onze ervaring schakelden wij de fantastische spoken (super gedaan hoor, en een groot compliment voor jullie) met onze ervaring goed uit. Toen wij alles onder controle hadden zochten wij  moe maar voldaan onze kooi op.
 
Zondagmorgen werd ik wakker en kreeg ik van ene Sam een lekker ontbijtje op bed, ik bloeide direct op en kreeg veel energie. Eindelijk waren de problemen opgelost en volgde er een BOEREN ZESKAMP. Ik kan moeilijk beschrijven hoe het was, maar wat ik wel weet is dat iedereen, van zowel ouder als kind, ongedwongen met veel gelach en sportieve strijd de spellen van klomplopen met eieren (klompen zaten aan elkaar vast), klompdansen, kaas dragen en ga zo maar door met veel plezier deed. Daarna ging ik mijn spullen inpakken om weer huiswaarts te keren, maar helaas ik werd gevraagd om als toeschouwer te blijven en te kijken naar het aloude ZAKDOEKENSPEL (dat is een spel waarbij de kinderen een aantal volwassenen moeten tikken om te kijken of die kleur zakdoek heeft waar zij het kaartje van hebben. Nou ik heb genoten na de zware dagen, zag je iedereen vrolijk en blij door het bos rennen. Het einde kwam met een schitterend zonnetje.
De ouders kwamen de kinderen in een gezellig onderonsje met de leiding ophalen en gingen moe maar voldaan (net als ik) naar huis. Ik wil dan ook langs deze weg de Jeugdcommissie (die ontzettend veel doet voor de jeugd) bedanken voor dit kamp (ik weet uit eigen ervaring hoeveel werk dit vergt). Er is ook veel voorbereiding waar bij o.a. de kampleiding met elkaar op een zondag de materialen voor het kamp vervaardigen. Maar ook de andere leiding wil ik bedanken, want jezelf wegcijferen voor de jeugd is niet makkelijk maar iedereen deed dit met zoveel plezier dat je de dankbaarheid van de kinderen ook ziet en dat is het aller belangrijkst, zeker ook als je de lach op hun gezicht ziet. Nogmaals jeugdcommissie jullie zijn toppers.
 
Theo Bosmans