5de boekt sensationele overwinning bij DOS (W) 4

Vandaag mochten wij naar Maartensdijk om daar aan te treden tegen DOS, thuis hadden wij verloren door dat de tegenstander erg zuiver schoot. Maar goed ondanks alles vertrokken wij met veel plezier daar naar toe. Daar aangekomen rustig ons voor bereiden en bespreken  wat te doen, om DOS te bestrijden. Wij begonnen met Emma, Ilonka, Tobias, Jeffrey (aanval), Lara, Tessa, Rico en Fabian (verdediging). Wij hadden afgesproken om direct er boven op te zitten, maar helaas was het na tien seconden al 1-0, echter binnen de minuut scoorde Ilonka (doorloop) de 1-1. En leek het of wij de wedstrijd gingen beheersen. Maar DOS scoorde tweemaal, daarna was het Tobias (schot) die de 3-2 scoorde. Daarna volgde een periode waarin wij echt niet de mindere waren, maar waar wij de kaas van ons brood lieten eten, door onder andere niet scherp te verdedigen, en mede daardoor liep DOS uit naar 9-2. Daarna moest Emma uitvallen en kwam Sanne erin. Vlak daarop was het Rico die een vrije bal mooi afrondde.  Helaas sloeg DOS direct terug en zo stond het 11-3. Met nog drie minuten te spelen was het Rico die een klein kansje mooi afrondde, waardoor het bij rust 11-4 was.
 
In de rust met zijn allen besproken (want dat doe je als team, elkaar positieve input geven), om er weer vol gas in te gaan. En ja hoor dat werkte want door doelpunten van Rico, Jeffrey (beide met een schot) en Sanne (klein kansje) werd het 11-7. Dan denk je, deed deed DOS niets terug, natuurlijk wel, maar bij ons stond het verdedigend heel sterk. Lara moest er met een blessure uit en daar kwam Sem voor in de plaats. DOS bleef drukken, maar het was Fabian (schot) die de 11-8 scoorde. Aanvallend bleef het moeilijk gaan, en Fabian ging eruit en daar kwam Aetze er voor in. Even leek DOS in verwarring te zijn, want Aetze is lang, en dat werkte. Rico benutte een door hem zelf veroorzaakte stip waardoor het 11-9 werd. Langzaam zag je bij DOS de twijfel toenemen, zeker omdat men nog niet gescoord had in de tweede helft en er nog achttien minuten te spelen waren. De wedstrijd werd dan ook vanaf dat ogenblik op het scherpst van de snede gespeeld, waardoor beide ploegen alles gaven. Maar het geloof bij ons is de laatste weken zo sterk, en dat werd beloont want door doelpunten van Rico, Jeffrey (beide van de stip) en Tobias (schot) werd het zes minuten voor tijd gelijk (11-11). Dit zijn wedstrijden die voor mij niet goed zijn, want mijn hartslag ging langs de kant toch wel wat sneller. Drie en halve minuut voor tijd kreeg DOS een stip en scoorde hun eerste doelpunt in de tweede helft. Ik zat te denken nee he, niet weer, maar een minuut later was het alweer gelijk door een doelpunt van Rico die wederom een vrije bal mooi afrondde. De laatste minuten waren zenuwslopend en kon alle kanten op. De scheidsrechter gaf aan dat er nog 1 minuut te spelen was, en dertig seconden voor tijd was het Sanne (schot) die de 12-13 scoorde. Daarna nam DOS uit en probeerde de gelijkmaker te forceren, maar de scheids floot af, en wonnen wij alsnog. Na afloop bij ons totale euforie, en dat was terecht, want zo zie je maar, met korfbal is alles mogelijk, ook als je heel ver achter staat. Ik heb het al vaker geschreven, hoe ver je ook achter staat je moet altijd blijven gaan, en op deze voor ons magische zaterdag bleek dat eens te meer. Of zoals Fabian tegen mij zei “in al die jaren dat wij als team bij elkaar zijn heb ik dat nog nooit meegemaakt”. En dat is wat sport zo mooi maakt, winnen en verliezen doe je met elkaar, dat is wat korfbal zo uniek maakt. Komende week spelen wij om 20.50 uur thuis tegen Animo 4, en dat wordt een kraker, wij spelen dan na het eerste, dus loop dan niet allemaal naar de kantine maar kom ons aanmoedigen, dat heeft dit team verdiend, zeker als je ziet hoe hard zij er voor werken op de trainingen en tijdens de wedstrijden.
 
Theo Bosmans