Menu

A1 Knokt zich terug tegen Fortissimo A1 in degradatie triller en handhaaft zich in de eerste klasse

Home - Competitie - Wedstrijdverslagen - A1 Knokt zich terug tegen Fortissimo A1 in degradatie triller en handhaaft zich in de eerste klasse

Onze Junioren moesten vandaag naar IJsselstein om na de verrassende winst in Houten (17 – 13), het eerste klasse schap te zien behouden. Ikzelf zou eerst niet gaan, maar onder druk, had ik besloten om toch af te reizen. Het leuke was dat veel spelers van de selectie en het vijfde (wat ben ik trots op hun) om 12.30 uur afreisden vanuit Houten. Natuurlijk hadden wij net als Fortissimo, onze trommels en spandoeken meegenomen. Ik moet wel eerlijk wezen, na het einde van de competitie had ik er een zwaar hoofd in, tegen deze tegenstander. Maar goed het blijft sport en dan is alles mogelijk.  In een uitverkochte Fortissimo hal, was er een super sfeer. Wij begonnen met Sem, Anouk, Luuk en Ties (aanval), Josephine, Evita, Koen en Bryant (verdediging). Van het begin af was er een gespannen sfeer beide teams, waar wij het meeste last van hadden. Fortissimo opende de score, maar zoals ik al aangaf, waren beide teams te gehaast. Na vijftien minuten stond het nog steeds maar 1-0. Met aan onze kanten aanvallend slordig spel, maar anderzijds stonden wij sterk te verdedigen. Ineens, en ik mag zeggen uit het niets was het Sem (schot) die de gelijkmaker scoorde. Dit bleek het startpunt voor beide ploegen en ook voor het publiek, dat aan beide kanten de spelers opzweepte. Fortissimo liep uit naar 3-1. Hierop volgde aan onze kant de eerste tactische wissel (Wessel kwam erin voor Ties). Fortissimo raakte daarvan even in de war, en het was Anouk (schot) die de aansluitingstreffer scoorde. Iedereen aan onze kant direct op de banken om de spelers op te zwepen, maar helaas dat gebeurde ook aan de andere kant. En toen was het ineens 5-2. Fortissimo rook bloed, en kreeg kansen, maar het was Wessel die met een schot vanachter de korf het verschil op drie bracht (6-3). Helaas werd het vlak voor rust 7-3.
 
In de rust was, men bij ons best ongerust, omdat Fortissimo in de eerste helft toch een overwicht had, en daarin fel werd gesteund door het thuispubliek. Bij de spelers was daar wat minder aan te merken (ikzelf he vaak van dit soort wedstrijden gespeeld, dus ik weet hoe jij je voelt). Bryant (schot) scoorde de 7-4, maar het antwoord volgde direct. Fortissimo leek onder de bezielende leiding van het thuispubliek de wedstrijd in het slot te gooien, maar het was Anouk (schot) die scoorde. Het werd nu een echte wedstrijd waarin bij elk duel er gestreden werd om de bal en positie. Het werd 9-5, met nog acht minuten op de klok en het kon nog alle kanten op. Evita (doorloop en een mooi afgemaakte klein kansje ) bracht de stand op 9-7. Evy kwam erin voor Anouk, en het eindspel begon. Ik zag ook bij ons mee gereisde publiek, een aantal behoorlijk gestrest kijkende mensen (nee ik nu eens niet). Het werd 10-7, en bij nog een doelpunt zou er verlenging volgen. Dus de spanning was te snijden. Fortissimo leek te scoren, maar het doelpunt werd afgekeurd. Vlak daarop een strafworp voor ons, maar de druk is dan zo groot vlak voor tijd, en hij werd gemist door Sem (normaal noem ik nooit een naam, maar dit is iets unieks). Er ging bij het thuis publiek zo vlak voor tijd een zucht van verlichting, en men wilde direct toeslaan. Maar bij ons stond het verdedigend zo sterk, dat de bal terug kwam in de aanval, en ja hoor u raad het al Sem knalde deze onverstoord (als of er niets was gebeurd) snoeihard door de korf, en de vreugde was bij haar en iedereen van Victum groot, maar ook de ontlading, want vlak daarop was het tijd, en was het onmogelijke gebeurd, handhaving was een feit. En wat een wedstrijd. Jullie zijn kanjers, want wat een seizoen hebben jullie gehad, met veel pech, maar door in jullie zelf te blijven geloven en met jullie trainers Niels en Jochem, hebben jullie het gered. Ik hoop jullie op het veld weer te kunnen zien knallen. 
 
Theo Bosmans