Menu

Eerste wint na enerverend duel, verdiend van Synergo 1

Home - Competitie - Wedstrijdverslagen - Eerste wint na enerverend duel, verdiend van Synergo 1

Toen ik vanmorgen wakker werd, dacht ik dit wordt een bijzondere dag. De afgelopen week was sowieso al bewogen. Woensdag waren wij spontaan met ons team (het vijfde) uit eten gaan bij Loetje (zeker een aanrader), en dat was zoals bij ons gebruikelijk heel erg gezellig. Donderdagavond om 20.00 uur voor de computer gezeten, om een plaatsje te reserveren voor het eerste, want ik kon deze eindelijk weer eens aan het werk zien (het vijfde speelde om 15.20 uur, een wedstrijd om snel te vergeten). Vrijdagochtend kreeg ik bericht dat ik een plekje had, helaas niet in mijn favoriete vak (het supporters vak), want daar proef je de sfeer het best van alle plekken op de tribune. Maar goed, bij binnenkomst kwam ik weer allerlei bekenden tegen, zoals de coach van Synergo (Robbin Knuivers, oud lid van Victum), en de begeleider van de scheids, die ik ook al heel lang ken. Na een hapje te hebben gegeten. Ging ik naar de tribune en kon nog wat meepakken van het tweede (een team, waar ik ook een zwak voor heb). Ik haalde mijn pen en papier tevoorschijn en ging ervoor zitten, om voor mijn lezers een verslag te maken, van deze kraker. Wij begonnen met Rianne, Sarah, Niels, Mark (aanval), Julia, Karen, Irwan en Jelle (verdediging). Synergo startte het sterkst, en nam brutaal de voorsprong. Maar je zag direct al dat beide teams aan elkaar gewaagd waren, en er vol op klapten. Sarah (strafworp) en en Irwan (schot) brachten de stand op 2-1. Maar de 2-2 viel direct daarna. In deze fase waren beide teams gelijkwaardig aan elkaar, en dat bleek ook wel uit het scoreverloop. Niels (schot) de 3-2, na de gelijkmaker waren het Jelle, Julia (beide met een schot) en Rianne (strafworp) die de stand op 6-3 brachten, en het gaatje leek geslagen. Synergo scoorde de 6-4, maar Irwan (schot) sloeg direct terug. Het lukte maar niet om afstand te nemen, en een hardwerkend Synergo, liet merken, dat ook zij voor de winst wilden gaan, en scoorde dan ook de 7-5. En men wilde voor meer. Maar een versnelling van het spel aan onze kant, leverde mooie doelpunten op. Niels (schot), Rianne (doorloop, na een schot van Niels) en Julia (vrije bal), brachten de stand op 10-5. Daarna even een hapering, en daardoor ging het gelijk op, maar door doelpunten van Niels (schot, de 11-6), Jelle (klein kansje, 12-7) en Mark (schot, 13-8), en ook van Synergo, werd de ruststand bepaald op 13-8.
 
De tweede helft beloofde net zo enerverend te worden als de eerste helft, en Teun kwam erin voor Jelle. Wij trokken de lijn door van de eerste helft, en verrasten Synergo, want door doelpunten van Niels, Julia en Irwan (allen met een schot) werd het 16-8, en leek de wedstrijd gespeeld. Maar goed, het blijft korfbal, dus je weet het nooit. Synergo pikte een doelpuntje mee, maar Sarah rondde een doorloop mooi af. Synergo scoorde mooi de 17-10. Maar ook nu weer direct een antwoord, nu van ons, want Irwan (schot) scoorde de 18-10. In deze periode, begonnen er bij ons foutjes en slordigheden in ons spel te ontstaan. Synergo profiteerde daar goed van en zo werd het 18-12. Even leek er twijfel te ontstaan, maar Julia scoorde koel met twee schoten, en zo werd het 20-12. Daarna kwam Romee erin voor Rianne, en gingen wij verder op jacht. Niels bracht het verschil met een schot op negen (21-12), en iedereen dacht de wedstrijd is gelopen. Toen een schrikmomentje, want Irwan werd geraakt, op een gevoelige plek, maar kon snel weer worden opgelapt. Direct daarna viel de 21-12. Je zag dat het bij ons moeizamer werd, en Synergo kreeg het geloof terug. Het scoreverloop was om en om in deze fase, namelijk, Karen (schot, de 22-13), Sarah (schot, de 23-14), Niels (schot, de 24-14) en Karen (strafworp, 25-15), brachten het verschil op tien doelpunten, met nog tien minuten te spelen. Daarna stortte bij ons het in, en lukte er haast niets meer, Synergo kreeg steeds meer geloop en zette een eindsprint in, en zo leek de wedstrijd nog een verrassende ontknoping te krijgen, maar wij hielden het hoofd koel, en speelden de wedstrijd goed uit. Zodat er op het scorebord, uiteindelijk 25-22 stond. Al met al, zeker voor het vele publiek, een verademing om weer eens een wedstrijd vanaf de tribune te zien, en dat geld natuurlijk ook voor de spelers, want met publiek, geeft dat toch een extra stimulatie. Na afloop nog gezellig nagepraat, en ik kan zeggen, dat ik genoten heb, van ons vlaggenschip en net als de vele toeschouwers, zijn wij trots op jullie. Maar een kleine noot, een coach staat er niet voor niets (cryptisch bedoeld). 
 
Theo Bosmans