Oudste deelnemer aan Expeditie Robinson heeft het weekend van zijn leven op ander eiland.

Vrijdagmorgen ontwaakte ik en zag een lekker  zonnetje, ik dacht joepie het kamp van de jeugd begint. Natuurlijk kon ik bij in de middag al voorbereiden op de reis naar het eiland. Eerst even lekker chillen, en dvd kijken (Black list seizoen 5), en wat eten. Ik werd met een luxe fiets naar de kantine van Victum in Houten gebracht en moest daar samen met Wouter de crew en andere mensen die naar de eilanden vertrokken opvangen, dus wij lekker rustig zitten, tot er ineens horden kinderen binnen kwamen en die hadden het alleen maar over Expeditie Robinson (het was bekend dat ik daar aan mee deed) dus eerst handtekeningen uit delen, en de voorzitster (Anke) wenste ons een prettig weekend toe op het eiland. Wij vertrokken richting de eilanden,en daar aangekomen werden wij opgewacht door allerlei deelnemers die om een vuurkooi zaten en ons welkom heten, als sprekers Nielsius en Tessius, waardoor wij ons direct thuis voelden. Nadat iedereen zijn plekje had gezocht, bleek ik toch niet de enige te zijn die naar het andere eiland ging, want bij gingen hele horden kids ook (balen dus).  Iedereen zocht zijn plekje en installeerde zich. Wij moesten daarna een VOEDSELPROEF doen, om aan goed voedsel te komen. Zelf zat ik onder een mooie palmboom in het donker, en maakte contact met mijn mede lotgenoten door naar elkaar te fluiten als vogels of door andere dierengeluiden over en weer te delen. Daarna viel het ineens stil en was er alleen het ruisen van de wind door de bomen te horen. En voor mij en de andere 7 mensen werd het dus een beproeving, maar onze crew moest dus door middel van vragen te antwoorden ons voorzien van de juiste artikelen om te kunnen eten. En dat was echt lachen gieren brullen. Maar ja toen dat gelukt was, werd wij ontvoert en in een bus gestopt, waar geen ramen in zaten, en na een half uur, werden wij geDROPT.  Nu ik ben als bekende Nederlander wel vaker ontvoert, maar nu was het echt zo kikkuuh (ik ga niet in details spreken, want dat is top secret), wij vlogen alle kanten zowel zittend als door de lucht, en stonden ineens stil. Wij werden eruit gezet en moesten de weg terug zien te vinden, het groepje waar ik bij zat was na 2 uur terug waar wij hoorden, maar de andere groepen waren later terug, en de laatste om 03.30 uur. En toen even mijn dagboek met alle nieuwtjes en geheimpjes bijgewerkt en hup de hangmat in om lekker te gaan pitten.

Zaterdagmorgen werd ik om 06.30 uur wakker toen ik een druppel op mijn neus voelde en dat bleek door te zetten tot een bui maar gelukkig kletterde de regen op de grote palmbladeren. En dan valt er weleens iets tussendoor op mijn hoofd. Ik draaide mij om, maar was vergeten dat ik in een hangmat lag, en pats vol op het zand lag ik ineens in het zand, en dacht pech hoor, ik ben zo moe. Maar een uur later (07.30 uur) scheen de zon zo lekker, dus genieten en ondertussen was het weer gaan regenen zodat ik een lekkere koude douche op het strand nam. Daarna een heerlijk ontbijt met een heerlijke kokosnoot melk.  Daarna de rest van mijn crew wakker gemaakt, en gingen wij wat proeven doen, maar daar krijg je wel dorst en een knorrende maag van. Want ondertussen hadden wij een leuk bungalowtje van takken en bladeren gemaakt. Daardoor waren wij vergeten goed en rustig te eten, want zonder geld kan je niets en dat is zeker met het oog op de toekomst belangrijk. Dus naar de enige stad op het eiland, en met HANDELAREN onderhandelen hoe wij onze producten (die wij verkregen hadden door te onderhandelen en de juiste vragen te stellen) om te zetten in geld. Daarna even uitblazen want zeker iemand van mijn leeftijd (jong van hart, maar helaas niet van lichaam) moet weer energie opladen (ha, ha). Wat er toen gebeurde is niet te beschrijven, ineens stak er een storm op en stond er een middeleeuws dorp op het eiland. Wij gingen op onderzoek uit, en wat bleek daar was iets niet pluis er liepen enge mensen rond en het was pikdonker, dus heel eng, en ja zelfs ik was bezeten, door de geest van de dorpsoudste (maar gelukkig voor jullie kwam ik daar weer uit, en was ik weer mijzelf). En was iedereen in het dorp weer gelukkig.  Echter ik was ik zo moe geworden en al mij speren deden pijn, zodat ik als een blok in slaap viel.

Zondagmorgen was er weer een harde wind met regen opgestoken, en bleek het spookdorp verdwenen te zijn.  Ondertussen was ik wakker geworden en ging ik lekker douchen en gingen wij weer lekker ontbijten, (eitje met een lekker sapje) en toen dacht ik, he ik mis iets en wat bleek onze VLAG was gestolen. En wat bleek deze was gestolen door onze vijand aan de andere kant van het eiland, en ja die wilden wij terug, en na 2 uur met over en weer gevechten wonnen wij de vlag terug. En ik vond dat wij wel een hamburger verdienden, en zo geschiede. Daarna gingen wij onze spullen inpakken want wij gingen weer terug. Maar toch moest er nog iets gebeuren want wij waren een paar dure ZAKDOEKEN kwijt, dus wij gingen op onderzoek, en gelukkig vonden wij die allemaal. Daarna gingen wij met elkaar het afscheid vieren en wisselden met elkaar onze gegevens uit, want wij hebben allemaal weer veel kennis opgedaan.

Wel als jij dit leest, dan besef je eigenlijk dat je veel hebt gemist, en ik vond het een eer om weer deel uit te mogen maken van deze geweldige crew, en ben ook zeer trots op iedereen. Maar alle credits gaan natuurlijk naar de Jeugdcommissie, want als je ziet wat die allemaal hebben geregeld, voor bijna 100 kinderen en ook het bedenken van spellen eten en ga zo maar door.  Ja dat klinkt simpel maar een thema als Expeditie Robinson is niet makkelijk, en wat jullie ook misschien niet weten is, dat er voor elk kamp een knutselzondag is waar de Jeugdcommissie. samen met de overige leiding knutselt en de attributen zelf maakt, en nog met elkaar wat zaken bespreekt, zodat een ieder zijn zegje kan doen, en dat is top. Ikzelf ben zo trots op hun (en ik hoop de rest van jullie leden ook), en ondanks de spierpijn die ik voel, heb ik zo genoten om als 1 van de leiders lekker met kinderen bezig te zijn, en te zien en te horen hoe een plezier iedereen op dit kamp had (inclusief de andere leiding). Hoop ik dat een ieder binnen Victum beseft hoe belangrijk de Jeugdcommissie voor Victum en ONZE  jeugd is. Tot slot, nogmaals bedankt Jeugdcommissie jullie zijn toppers en ik heb net als iedereen genoten, en dat werd beloont door alleen maar goed weer. Nu ga ik echt pitten, want ik voel ij echt oud (,ha,ha,ha)

Theo Bosmans